1 op de 4 mensen hebben last van maag-, darm- of leverproblemen. Uit de laatste cijfers van 2017 waren er naar schatting 3,7 miljoen mensen met aandoeningen van de maag, darm of lever bekend bij de huisarts. Daarvan is 60% vrouw en 40% procent man. 87% ervaart pijn en 61% heeft bijkomende geestelijke gezondheidsproblemen. Er zitten onschuldige klachten tussen zoals een infectie maar ook ernstige zoals het Prikkelbare Darm Syndroom, de Ziekte van Crohn, Colitis Ulcerosa of kanker.
Ik heb Colitis Ulcerosa. Ik ben 1 van de ongeveer 30.000 mensen in Nederland die Colitis Ulcerosa hebben. Sinds het rond mijn tiende bij mij werd vastgesteld samen met het Prikkelbare Darm Syndroom, is het het grootste gedeelte van mijn leven iets geweest waar ik veel moeite mee had om mee om te gaan. Naar de wc gaan was altijd een struggle, zelfs thuis zat ik het liefst boven op de wc als iedereen beneden was.
Op schoolkamp was het de hele week elke dag plannen, plannen en plannen, wanneer ik wel of niet naar de toilet zou kunnen. Vroeg in de ochtend even uit bed gaan, als de rest nog ligt te slapen of iets leuks moeten missen als iedereen bij elkaar is, en vervolgens een reden verzinnen waarom ik een tijd weg was.
Bij logeerpartijtjes, als ik al ging, wilde ik de volgende dag snel naar huis dan kon ik eindelijk ontspannen, en was het eerste wat ik deed naar de toilet gaan. Kortom het speelde een belangrijke rol in mijn pubertijd. Het was zelfs een van de dingen die een negatieve invloed had op mijn zelfverzekerdheid en bijkomende faalangsten. Iets waar ik uiteindelijk begeleiding voor kreeg, en waar ik veel aan heb gehad. En dan heb ik het alleen nog maar gehad over het psychische gedeelte, maar daar kwamen nog pijnscheuten bij die af en toe opspeelde waarbij opgekruld gaan liggen en tegendruk geven op de buik de beste verlichting gaf, staan of lopen ging niet, ook vaak omdat er nog een zeurderige pijn naar mijn rug trok. En de constante vermoeidheid die er bij komt kijken.
Er rust een taboe op de stoelgang, op poep, op anale klachten. Waarom maken we er zo’n taboe van als er zoveel mensen worstelen met hun stoelgang. Darmproblemen kunnen al op jonge leeftijd voorkomen. “Ontlasting is vies”, met die gedachten worden we niet geboren, als volwassenen hebben we daar invloed op. Het begint thuis, beschouw het als iets gewoons, dit is het tenslotte ook. Praat er over, laat het ze ontdekken, en nee je hoeft ze er niet mee te laten spelen. Laat ze er naar kijken voor je doortrekt in plaats van het gelijk weg te willen hebben. Een voorbeeld; Je kleine is klaar met poepen “Mama!”. Je komt de wc in “Zo lieverd, kleine stinkerd dat je er bent”, het zal als grappig bedoeld zijn, het is een automatische reactie die we hebben, want laten we eerlijk zijn het ruikt ook niet naar bloemetjes, maar wat denk je dat er gebeurd als een kind dit vaker hoort. Er worstelen ongeveer 100.000 kinderen per jaar met een verstopping of obstipatie, veroorzaakt door te weinig vezelrijk eten en drinken maar ook door een schaamtegevoel. Dus laten we als ouders, verzorgers, oppas, opa’s en oma’s etc. er voor zorgen dat van jongs af aan ontlasting als iets gewoons wordt gezien, dat erover gepraat mag worden, dat een goede stoelgang en ontlasting heel belangrijk zijn voor je gezondheid en belangrijkste dat iedereen ontlasting heeft en elke ontlasting niet naar je favoriete geurtje ruikt en dat dat ok is.
Na de afgelopen jaren kan ik uit ervaring spreken dat je darmen/ontlasting een stressvol iets is en dat bij het ouder worden niet anders is. Laten we als volwassenen onderling ook met respect er mee omgaan. Het zal je verbazen hoeveel mensen om je heen, in je vriendengroep, op het werk of op een vereniging er worstelen met hun stoelgang. Ik ben ook zeker niet altijd een heilig boontje geweest in het accepteren van mijn eigen ontlasting of het respecteren van andermans. Ken je dat dat je van de toilet komt en tegen de persoon die na jou komt de zin uitspreekt “Zo, het stinkt wel er heeft iemand flink zitten poepen”, omdat je niet wil dat die ander denkt dat jij het was, schuldig of niet schuldig. We zeggen het uit schaamte maar je legt er juist meer schaamte op, betrap je jezelf erop stop er dan dus mee, loop tevreden van de toilet weg, want jij hebt tenminste kunnen poepen.
Na twee jaar waarin de ziekte rustig was, ik geen medicijnen hoefde te slikken, ik elke dag een normale stoelgang had en ik goed in mijn vel zat, ben ik sinds afgelopen november, zo’n acht maanden geleden, weer hard op de feiten gedrukt. Colitis Ulcerosa zal altijd een onderdeel van mij zijn. Het helpt dat ik de afgelopen jaren grote stappen hebt gemaakt in het accepteren van mijn ontlasting, het naar de wc gaan als ik moet. Een paar jaar terug zou ik voor nog geen goud op het werk of andere druk bezochte toilet naar de wc zijn gegaan, tegenwoordig kan ik dat wel, nog altijd met wat zorgen in het achterhoofd maar ik doe het wel, gelukkig want de afgelopen tijd kon ik niet anders. Bij het plassen kwam er gelijk ontlasting, voor zover je het echt ontlasting kan noemen, zonder in extreme details te gaan het was heel dun, niet bruin van kleur en de geur veel heftiger en chemisch. De Colitis is weer actief, na bloedonderzoek blijkt de ontstekingswaarde in mijn bloed weer verhoogd. Ik ben weer aan de medicatie, ik zit minder lekker in mijn vel en de stoelgang is weer een vermoeiende toevoeging aan mijn dag. Naast een bloedonderzoek moest ik ook weer ontlasting inleveren, en in plaats van het thuis op te vangen en dan weer naar het ziekenhuis te brengen, ben ik goed voorbereid naar het ziekenhuis gegaan en heb ik het gewoon op de toilet in het ziekenhuis gedaan, weer een trede omhoog bij de acceptatie-ladder. Naast een Endoscopie (darmonderzoek) dat weer gepland staat heb ik ook een CT-scan van de buik gehad, omdat de pijn die ik had hoger zat. Uitslag CT-scan en Endoscopie laten nog even op zich wachten. Ik kijk in ieder geval weer uit naar het moment dat de rust in mijn darmen is wedergekeerd en ik met trots van de toilet kan lopen nadat ik een mooie drol heb gedraaid.
Ervaar jij problemen, bespreek het met je huisarts, blijf er niet mee rondlopen. Zit je tegen een darmonderzoek of maagonderzoek aan te hikken, niet nodig, je krijgt een roesje. Blijven lopen met je klachten en toekomstige problemen zijn vele malen erger dan het onderzoek. Kijk eens op http://www.darmzaken.nl of http://www.praatpoepmetme.nl
Door mijn verhaal te doen hoop ik een kleine positieve bijdrage te leveren. Laten we met zijn allen wat meer open zijn over dit onderwerp en de druk wat van de ketel halen. Ik ben alvast rete-trots op jullie!
Spill It Out 